سلام.
اول اينكه معذرت مِيخوام واسه اينكه دير به جمع فعالان وبلاگ ملحق شدم.
دوم مرسي از آقاي كيايي براي تشويق من كه خلاصه درس رو بگذارم رو وبلاگ(كه البته يك تير و دو نشون شد.)
قبل از خلاصه مي خواستم بگم كه هركي تو اين 2 جلسه از تحقيق در عمليات خوشش نيومده فقط لازمه كه با يك ديد جديد و سيستمي به قضيه نگاه كنه.چون كه همين يعني در تحقيق در عمليات.
اولين قدم در تصميم گيري كه منجر به حل مساله ميشه مشاهده است.
بعد از آن شناخت مساله است كه مرحله بسيار مهميه.
در مرحله بعد بايد اهدافمان را مشخص كنيم.(به ياد دكتر خرم مطلوب رو بايد طالب تعريف كنيم.)
مهمترين مرحله اينه كه مسالاه رو بفهمي! يه فرضيه بايد داشته باشيم كه بتونيم بر اساس ان مدل سازي كنيم.
)Option) بعد ازآن آپشن ها رو تعيين مي كنيم و با آلترناتيوهاي ديگه مقايسه مِي كنيم.
آلترناتيوها رو بايد ارزيابي كنيم تا ببينيم كدوم الترناتيو عملكرد بهتري ميتونه داشته باشه در رسيدن به هدف.
مرحله بعد تصميمگيري در انتخاب گزينه ي منتخبه. و در آخر بايد آن را اجرا كرد.
اگر اجرا نكنيم آگاهي انفعالي سطحي ايجاد كرديم.مدير كسيست كه بتونه تغيير ايجاد كنه!